Nieuw-Zeeland Oceanië

Dit kun je doen in Abel Tasman National Park + onze meerdaagse wandeltocht door het park

2 juni 2019
Uitzicht over zee vanaf Abel Tasman
Laatste update: 28 mei 2019

Het Abel Tasman National Park op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland kan je bijna vergeleken met een tropisch eiland. Het is dat de kokosnoten nog net niet aan palmbomen groeien en dat er geen apen door de bomen slingeren. En oké, de temperatuur is meestal ook wat aan de koude kant. Maar anders zouden de witte en gele stranden, het felblauwe water en al het groen er zomaar voor kunnen zorgen dat die tropical vibes met je aan de haal gaan.

Wij liepen vier dagen door het Abel Tasman National Park en volgden een route die onderdeel is van een van de tien Great Walks door Nieuw-Zeeland. Het was een weergaloze ervaring. Maar het Abel Tasman Park is op nog veel meer andere manieren te ontdekken. Ik vertel je hoe wij onze meerdaagse wandeltocht in het park ervaren hebben, maar ook welke alternatieven er zijn om een van de mooiste nationale parken van Nieuw-Zeeland op jouw eigen manier te bezoeken.

Zo is het Abel Tasman National Park ontdekt

Het Abel Tasman National Park ligt helemaal in het noorden op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Nieuw-Zeeland heeft ontzettend veel natuur en is een ongelooflijk veelzijdig land. Gek genoeg zijn er niet veel officiële nationale parken. Abel Tasman National Park is de kleinste van de dertien.

Het park is vernoemd naar de eerste Europese ontdekker van het park: de Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman. Hij was niet de allereerste die in het gebied terechtkwam, want in die tijd leefden de Maori er al, het volk dat al eeuwenlang Nieuw-Zeeland bewoont. We hebben het hier trouwens over 1642. Abel Tasman werd met zijn bemanning verjaagd door de Maori. Pas ruim een eeuw later herontdekte James Cook het gebied, en nog eens een halve eeuw later Jules Dumont d’Urville. Hij was de eerste die het lukte om te onderhandelen met de Maori. Vanaf toen ging het vrij snel bergafwaarts met het gebied. De Europeanen kapten heel wat bomen om voor het hout. Dit ging jarenlang door tot 1890, toen het te moeilijk werd om in het gebied nog hout te kappen. Uiteindelijk besloot de Nieuw-Zeelandse regering in 1942 een groot deel van het park op te kopen om het te beschermen en kreeg het de naam Abel Tasman National Park.

Vijf manieren om het Abel Tasman National Park in 1 dag te ontdekken

Het is maar goed ook dat de regering deze slimme stap heeft gezet. Want het Abel Tasman National Park is zo bijzonder en uniek. Het heeft heel veel verschillende soorten vegetatie en vanaf verschillende punten heb je uitzicht op halvemaanvormige witte stranden. Het water is op sommige plekken zó blauw dat het real-life Photoshop lijkt. Er leven bijzondere vogels, je kunt dolfijnen, pinguïns, zeeleeuwen en zeeberen spotten. En het lijkt dus soms net alsof je op een tropisch eiland staat. En het fijne is ook: je kunt het park op veel verschillende manieren ontdekken. Met deze opties bezoek je het park al in 1 dag.

Ontdek het Abel Tasman National Park vanaf het water

Kayakken

Populair bij veel mensen is een kayaktocht. Deze tochten beginnen doorgaans vanuit Motueka of Kaiteriteri. Hierbij peddel je langs de kustlijn van het Abel Tasman Park, meer je aan bij verlaten stranden en heb je kans om dolfijnen en andere dieren te spotten. Supergaaf bij mooi weer, maar het kan wel pittig zijn. Het is ook een mogelijkheid om een meerdaagse kayaktocht te boeken, waarbij je het combineert met wandelen. Of boek juist een halfdaagse tour waarbij je de Split Apple Rock bezoekt, hét icoon van Abel Tasman.

Zeilen

Een relaxtere maar ook wat prijzigere optie is een zeiltocht langs het park. Ook hierin heb je weer megaveel opties. Je kunt gewoon een dag gaan zeilen, maar je kunt het ook combineren met kayakken, wandelen of een overnachting op een zeilboot.

Boot en watertaxi

Als je geen fan bent van zeilen kun je ook voor een boottocht gaan. De tochten variëren van drie uur tot een volledige dag. Een toffe optie hierbij is de combinatie van boot- en wandeltocht. Zo ervaar je het park zowel vanaf het water als vanaf het land. Wil je meer de focus op het lopen leggen? Ga dan met een watertaxi en laat je ergens in het park afzetten en ergens anders weer ophalen.

Er zijn enorm veel aanbieders van tours door het Abel Tasman National Park. Kom je er niet uit wat het beste bij jou past? Laat je dan informeren bij de i-SITE (VVV-kantoor) in Nelson of Motueka.

Helder water en zandbanken bij Awaroa

Ontdek het Abel Tasman National Park vanaf het land

Paardrijden

Paardrijden is best populair in Nieuw-Zeeland en ook Abel Tasman NP kun je deels vanaf een paard bewonderen. Deze tochten duren niet lang, maar voor paardenliefhebbers is het misschien wel de leukste manier om wat van het park mee te krijgen. Met deze tochten rijd je met je paard over het strand waardoor je vooral veel ziet van de oceaan en de stranden.

Wandelen

Als laatste optie is er natuurlijk het wandelen. En daar kun je zelf helemaal een invulling aan geven. Mijn tip: haal van tevoren bij de i-SITE een kaart van het park en neem een picknick mee voor op het strand!

Het Abel Tasman National Park in meerdere dagen ontdekken

Ons leek het Abel Tasman National Park zó mooi dat we graag wat langer de tijd wilden nemen om het park te ontdekken. Daarom besloten wij om een meerdaagse wandeltocht te maken. Door het park heen loopt namelijk de 60 kilometer lange Abel Tasman Coast Track, een van de tien Great Walks van Nieuw-Zeeland. Deze tien meerdaagse wandeltochten staan bekend als de allermooiste van het land.

De officiële route van de Abel Tasman Coast Track loopt van het dorpje Marahau naar Whariwharangi Bay. Vanaf hier kun je ervoor kiezen om naar Wanui te lopen of terug te gaan naar Totoranui. Bij Wanui kan een taxibus je terug naar Marahau brengen en bij Totoranui pak je juist een watertaxi terug.

De hele route loopt langs de kust of door bossen, en regelmatig ga je heuvels over of loop je stukken over het strand. Daarnaast zijn er delen waar je rekening moet houden met getijden. Die zijn dus niet de hele dag door te bewandelen. In deze gids over het Abel Tasman National Park lees je alle belangrijke informatie over de route. Check ook de getijdentabel op de website van de Department of Conservation (soort Staatsbosbeheer).

Onze ervaring met de Abel Tasman Coast Track

Dag 1: Marahau – Torrent Bay Village

Uitzicht over het groen van Abel Tasman National Park

Onze eerste wandeldag begint in het dorpje Marahau en wat hebben we een geluk! Het is september, lente in Nieuw-Zeeland, maar de dagen zijn nog steenkoud en regenachtig. Maar precies deze dagen ziet de weersvoorspelling er aardig goed uit.

We parkeren onze auto en hijsen onze backpacks op onze rug. De avond ervoor hebben we ze ingepakt op de camping. Ik slik. De tas is best zwaar en deze eerste dag hebben we 19 kilometer voor de boeg. En om nu te zeggen dat we getraind zijn… Dan denk ik terug aan onze hiketocht naar het Annapurna Base Camp. Als dat mij gelukt is, moet dit zeker lukken.

We beginnen met lopen en dat gaat best lekker. We komen langs stranden, grotten en lopen vooral ook door het bos, elke keer met uitzicht op het water. Heuvel op, heuvel af. Na een aantal uur vinden we een prachtige plek om te lunchen, bij een picknicktafel met uitzicht over zee. Het feit dat we bijna niemand tegenkomen, maakt dit zo’n relaxte plek.

Op kaart kijken in Abel Tasman National Park

De middag wordt wat pittiger. We moeten een soort schiereiland oversteken van de ene naar de andere kust. Daarbij worden de hellingen wel wat steiler en hoger. Daan bedenkt daarbij dat het handig is om net een iets andere route te nemen, waardoor we ineens over een zanderig steil pad wandelen met laaghangende takken. Mmm. Zodra we weer terug naar de ‘normale’ weg kunnen, doen we dat.

Het lopen hakt er wel in, maar toch besluiten we om te lopen via Cleopatras Pool. De wandeling ernaartoe is prachtig! We steken een rivier over waarvan het water zo ongelooflijk helder is, wauw. Alles kun je in het water zien. Het water contrasteert aardig met de kleur van de oceaan, hier is alles felgroen. Cleopatras Pool vinden we uiteindelijk iets minder bijzonder, maar het kabbelende water, de vogelgeluiden en het feit dat het er zo groen is, maken het toch wel waard om even om te lopen.

Het laatste stuk van vandaag gaat naar onze kampeerplek: Torrent Bay Village. Op het moment dat we de zee weer zien, zien we Torrent Bay Village al liggen. Er is een korte route waarbij we door het natte zand moeten waden, maar het water begint alweer langzaam op te komen… Dan maar de langere en droge route nemen voor de zekerheid! We hebben geen zin in natte voeten op de eerste dag, ook al zijn onze benen flink moe en branden onze schouders.

Na 19 kilometer ploffen we neer op een zanderige kampeerplek tussen de struiken, vlak bij het water. We zijn hier helemaal alleen. We zien de zon achter de heuvels verdwijnen en maken nog wat eten klaar voor we onze tent in duiken. Niet alleen omdat we moe zijn, maar ook vanwege de zandvliegen. Yikes!

Helder water omringd door groene bomen.
Omringd door groene natuur bij Cleopatras Pool
Strand in Abel Tasman National Park
Oranje tent in natuur.

Dag 2: Torrent Bay Village – Onetahuti Bay

Mensenstemmen. Het is bijzonder om te zien hoe ver de natuur de stem van de mensen kan dragen. Ik word er wakker van, met het idee dat er mensen naast onze tent staan. Maar zodra ik de tent uit kruip, zie ik dat het kanoërs zijn, die een paar honderd meter verderop door het water peddelen. Ze moesten deze morgen extra vroeg beginnen, want straks staat het water te laag voor ze.

We maken ontbijt en pakken rustig onze tas en tent weer in, voordat we door Torrent Bay wandelen om onze weg te vervolgen. Na Torrent Bay gaat de route opnieuw het bos in, en gaan we nog steilere stukken omhoog en omlaag. Maar wat een route is het zeg. We zien watervallen, grote planten met enorm groene bladeren, en heel af en toe hebben we uitzicht op een superblauwe oceaan.

Blauw water in Abel Tasman National Park
Groene planten in Nieuw-Zeeland

Deze dag komen we wel meer mensen tegen, in tegenovergestelde richting. Ze hebben zich af laten zetten bij Bark Bay Hut en lopen richting Torrent Bay Village, waar ze zich weer op laten pikken door een watertaxi. Een stuk sneller schieten zij over de paden heen. Maar ze hebben dan ook niet zoveel mee te sjouwen…

Het is een prachtige dag om te lopen en de zon schijnt mooi door de bladeren heen. Het is ook weer een lange dag, maar we maken een goede stop op een strand voor de lunch. Ook tof: we mogen over verschillende bruggen heen om rivieren over te steken en een daarvan is een hangbrug van bijna 50 meter lang.

Het laatste deel van de wandeling wordt wat vlakker en dat is maar goed ook. We zijn best moe na deze dag en vlak voor we er zijn struikelt Daan over een steen heen. Tijd om een mooie kampeerplek op het strand te zoeken! Er zijn nog wat mensen op het strand, maar al snel worden die opgehaald door watertaxi’s. En dan zijn we alleen. Tenzij je de twee geiten meetelt die over de rotsen klimmen en over het strand hobbelen…

Hangbrug Abel Tasman National Park
Oranje tent op Onetahuti Bay

Dag 3: Onetahuti Bay – Waiharakeke Bay

Hoe mooi is het om op het strand te slapen? Het is dat het vreselijk koud is in de nacht en er genoeg bijtende insecten rondvliegen, maar ik heb nog nooit zo veel sterren gezien, wauw!

Vandaag is de dag dat we echt rekening moeten houden met getijden. We zijn vroeg wakker, maar kunnen pas rond een uur of elf vertrekken. Het strand wordt namelijk gesplitst door een diepe stroom water, die grotendeels verdwijnt als het laagwater is. Geen straf hoor, om te wachten op het strand. Tegen elven komen er meer mensen het strand op, en dan zien we de eerste mensen een poging wagen het water over te steken. Dat lukt en we volgen!

Na een stuk over het strand gelopen te hebben, moeten we een houten looppad volgen door een soort ‘moeras’. Hé, dit loopt lekker door. Op dat moment weet ik nog niet dat dit voor mij persoonlijk de mooiste dag zou gaan worden. Het pad gaat op een gegeven moment weer wat omhoog en dan kijk ik eigenlijk vreemd op. Waar ik eerder het gevoel had in de jungle te lopen, lijkt dit wel even een mediterraans landschap te zijn. Droge zandpaden, struiken en bijna geen bomen meer… Gek!

Zwartwitte watervogels in Nieuw-Zeeland.
Zandpad omringd door droge bomen in Nieuw-Zeeland.

Maar dan het uitzicht, wauw! Superblauw water, met spierwitte zandbanken en overal groen. Ik kan er letterlijk geen genoeg van krijgen. Gelukkig hoeft dat ook nog niet. We hebben nog wat tijd over voordat we de volgende oversteek kunnen maken. Langzaam lopen we naar beneden en we lunchen aan de rand van een heel breed stuk water van zo’n 800 meter, dat bijna helemaal verdwijnt als het laagwater is. We zien een paar ongeduldige mensen al eerder de oversteek maken – die worden tot op hun onderbroek nat. Wij wachten en gaan als een van de laatsten.

De oversteek op onze wandelschoenen maken lukt niet. Op slippers overigens ook niet. Al snel worden onze slippers steeds weer vastgezogen. Dan maar op blote voeten verder. Dit gaat prima en zonder een nat pak te halen komen we bij de overkant. Vanaf daar is het nog maar een korte afstand ver een behoorlijk vlak stuk naar Waiharakeke Bay.

Ook daar staan we weer alleen op de camping. Deze keer op een grascamping omringd door bomen. Ergens jammer, want we staan vlak naast de zee. Die zien we alleen niet. En al snel komen we erachter dat we geen spullen buiten de tent kunnen laten liggen. Maar dan ook echt NIETS. Onze waterfilter wordt bijna gestolen door een weka, een typisch Nieuw-Zeelandse vogel. Het zijn net apen, maar dan in vogelvariant. Ze proberen alles te pakken wat los- en vastzit. En ook hier zijn weer zandvliegen te bekennen, dus zodra we klaar zijn met eten, liggen wij in onze tent.

Bruine vogel weka Nieuw-Zeeland

Dag 4: Waiharakeke Bay – Totoranui

Deze laatste dag worden we wakker met lichamen die aan het protesteren zijn. Inmiddels hebben we bij elkaar al zo’n 40 kilometer gelopen, met heel wat kilo’s op onze rug. De koude nachten in een tentje zijn ook niet heel comfortabel en goed geslapen hebben we daardoor niet. Ik krijg het vervolgens ook nog voor elkaar om een net gevulde waterzak niet goed in mijn tas te doen, waardoor er in één keer heel wat water in mijn tas lekt. Oeps…

Eigenlijk willen we deze dag via de kust naar Totoranui en Whariwharangi Bay lopen en dan via de bossen terug naar Totoranui. Een behoorlijk lang stuk nog, met een flinke klim in de bossen. Daarbij komt kijken dat we uiterlijk om 16.00 uur in Totoranui moeten zijn om de laatste watertaxi te pakken.

We beginnen met de laatste wandeling en merken dat het flink begint te waaien en koud is geworden. En door de vermoeidheid lopen we niet heel snel. Bovendien weten we dat het weer deze dag zou gaan omslaan. Het is het moment waarop we besluiten ons plan te veranderen. We hebben drie supermooie dagen achter de rug en niets kan dat meer overtreffen. Beter stoppen op het hoogtepunt dan maar door te blijven gaan, toch?

Na een wandeling van ongeveer 4 kilometer komen we aan in Totoranui. De eerste plek tijdens de Abel Tasman Coastral Track waar auto’s ook weer kunnen komen. Het duurt nog een paar uur voor we een watertaxi terug naar Marahau kunnen pakken, maar een wijs besluit om te stoppen is het wel. De wind heeft inmiddels stormachtige proporties aangenomen en de bewolking neemt toe. In wat hoeken waar de wind wat minder waait proberen we de tent te laten drogen. En rond een uur of 14.00 stappen we dan eindelijk in de watertaxi. Met droge spullen en een heel voldaan gevoel, en flinke regen op komst boven het water.

De watertaxi neemt ons mee terug langs alle stranden waar we zijn geweest – en stranden waar je lopend niet kunt komen. Dan zie je pas echt hoe ver je eigenlijk hebt gelopen. Het is een mooie afsluiter van deze prachtige wandeltocht; een onvergetelijke ervaring in Nieuw-Zeeland.

Extra informatie over de Great Walks en Abel Tasman Coast Track

De Abel Tasman Coast Track is een van de tien Great Walks in Nieuw-Zeeland. Doordat deze walks zo populair zijn, moet je meestal van tevoren je accommodatie (hut of camping) vastleggen. In het hoogseizoen moet dit soms maanden van tevoren via de website van de Department of Conservation. Inschrijvingen beginnen voor het nieuwe seizoen (dat start in juli) vaak rond mei/juni. In 2019 zal dit halverwege juni zijn.

En dat is iets waar mensen zich gauw in vergissen. Het hoogseizoen in Nieuw-Zeeland loopt grofweg van half november tot en met half maart. Vooral in december, januari en februari is boeken een must. Anders kun je een plekje voor de Great Walks vergeten. Vervelend? Ja, nogal. Onze hele planning voor Nieuw-Zeeland hadden wij rondom deze hikes gepland. En dat terwijl we eigenlijk nog niet eens wisten hoeveel tijd we waar wilden doorbrengen.

In 2018 heeft de Nieuw-Zeelandse overheid ook besloten om op de vier populairste routes (Abel Tasman, Kepler, Routeburn en Milford) de prijzen voor toeristen te verdubbelen in het hoogseizoen. Eerst als een soort ‘test’, maar dit systeem houden ze aan in 2019/2020.

Als je de Abel Tasman Track gaat lopen, zorg er dan in elk geval goed voor dat je een waterfilter meeneemt, genoeg eten, spray tegen muggen en zandvliegen, beschermende kleding tegen de zon en regenkleding. Het weer in Nieuw-Zeeland kan best veranderlijk zijn, dus zorg dat je voorbereid bent op zowel heel koud en slecht weer als warm weer!

Staat Abel Tasman National Park op jouw bucketlist?

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.