Travel Diary

TRAVEL DIARY / #4: Ronddwalen in Sydney

11 november 2016
Sydney Harbour Bridge sunset

We zijn aan het werk. Ergens in het zuidoosten van Australië. Het is warm, we maken lange dagen en voorlopig zullen we deze plek niet verlaten. Maar ik heb jullie nog niet eens verteld over onze tijd in Sydney, onze eerste kennismaking met het land. De wereldberoemde stad met The Harbour Bridge en The Opera House. Een kleine flashback naar alweer ruim een maand geleden.

De hemel kleurt strakblauw op het moment dat de wielen van het landingsgestel de grond raken van Sydney Airport. De zonsopgang die de lucht net nog in verschillende tinten roze, oranje en geel kleurde, is verdwenen. We blijven in onze stoelen hangen terwijl de mensen om ons heen zichzelf ongeduldig het gangpad in duwen. Jammer voor ze, we moeten nog zeker een halfuur wachten voordat de vliegtuigdeuren opengaan – de deuren naar een nieuw begin in Australië.

Een paar uur later komen we aan bij ons hostel in Kings Cross, hoogstwaarschijnlijk de meest bijzondere wijk van heel Sydney waar tientallen interessante figuren dagelijks door de straten heen slenteren. De nachtvlucht heeft ervoor gezorgd dat we doodop zijn, en we doen de rest van de dag niets anders dan naar een park gaan, neerploffen op een bankje, naar de aangemeerde bootjes kijken die heen en weer dobberen op de golven van de zee, en ons verbazen over het feit dat we ineens in Australië zitten. Het lijkt bij ons allebei nog niet helemaal de waarheid te zijn.

Lente in Australië

De volgende dag hebben we pech met het weer. De winter geeft nog net wat tegengas aan de lente, die met pijn en moeite door probeert te breken, maar het lukt haar die dag niet. Het is koud, nat en winderig. Niet direct het weer dat je verwacht wanneer je aan Australië denkt. We blijven in eerste instantie in het hostel, waar ook nogal bijzondere mensen verblijven. Zoals een Taiwanees die ineens in zijn boxer het dakterras op rent, zijn hand gevuld met medailles van alle marathons die hij in Australië gelopen heeft. En hij heeft er nog heel wat te gaan. We gaan maar op zoek naar werk en naar de supermarkt. Ja, Australië is inderdaad duur. Dat wordt de komende dagen leven op spaghetti met bliktonijn en witte bonen in tomatensaus.
Botanical Garden SydneyThe Rocks Sydney by nightLuna Park Sydney
Maandag kunnen we eindelijk aan de slag om te regelen wat we moeten regelen. Een bankrekening, zorgverzekering, taxfile number, telefoonnummer. En ook niet het minst belangrijke: een degelijke auto. En verder met het zoeken naar werk. Ja, de eerste dagen zijn we letterlijk alleen maar bezig geweest met van alles en nog wat te regelen. Niet het leukste om te doen, wel belangrijk. Ach, toen leek alles zo veel tijd in beslag te nemen en oneindig te duren. Wisten wij veel dat we een week later al in onze eigen auto zouden zitten, op weg naar ons eerste baantje. Wat kan de tijd toch veel doen en veel veranderen.

Ronddwalen in Sydney

Aan het eind van de week komt er schot in de zaak en kunnen we eindelijk wat van de stad gaan zien. We zien het oudste gedeelte van Sydney, ‘The Rocks’, genieten van het uitzicht op The Opera House en The Harbour Bridge vanaf Mrs. Macquarie’s Chair, spotten zeeleeuwen en zelfs walvissen, lopen van Coogee naar Bondi op een stralende dag, liggen op Bondi Beach, genieten van de Botanical Garden, bekijken de stad in de avond en brengen een bezoekje aan het historische Luna Park. We gaan tussen de goedkope spaghetti en witte bonen in tomatensaus door een keer uit eten om te vieren dat we een halfjaar samen zijn. We komen terecht op een druk en gezellig feestje waar ze rondlopen met gratis sushi en bier. We rusten uit in het park met heerlijk warme zonnestralen op ons gezicht. En dan krijgen we ineens dat ene telefoontje: we hebben een baan.

Van de stad naar de outback

En zo gebeurt het dat we precies tien dagen nadat we in Sydney aangekomen zijn in ons eigen busje zitten, op weg naar Nyngan, een slaperig dorpje op de grens van de outback in New South Wales. De wolkenkrabbers verdwijnen langzaam aan de horizon, net als dat de tientallen auto’s om ons heen veranderen in slechts een paar auto’s om ons heen. En praktisch geen auto’s meer om ons heen. De wegen worden gedomineerd door road trains, kangoeroes en een enkele backpacker, bezig zijn dromen te volgen. Voor we het weten zijn we Sydney alweer uit, onderweg naar onze volgende, onbekende bestemming.
Cockatoo SydneyLuna Park SydneySunset SydneyTravel Diary

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Marcella 18 november 2016 at 22:25

    Mooi geschreven! Ik kan me jullie eerste twee weken heel levendig voorstellen. Ga je ook schrijven over het werk wat jullie nu doen? Je maakt me best benieuwd naar een werkdag/week!

  • Reply Yvonne 23 november 2016 at 19:49

    Leuk hè, dat de dingen soms zo snel kunnen gaan. Van helemaal niks naar een auto EN een baantje. Hartstikke fijn. Dat jullie maar veel mogen verdienen om daarna weer heerlijk verder te kunnen reizen. En ondertussen gewoon genieten van alle nieuws in Australië dat toevallig op je pad komt natuurlijk.

  • Leave a Reply