Azië Laos Travel Travel Diary

TRAVEL DIARY / Laos: Nong Khiaw en Mueng Ngoi

19 februari 2015

Na een aantal dagen in Luang Prabang door te hebben gebracht, nam ik afscheid van mijn Nederlandse reismaatjes. Het werd tijd om mijn eigen weg te gaan volgen en belangrijker: ik wilde sowieso een andere kant op gaan, namelijk naar het noorden, een gebied waar ik heel veel goeds over had gehoord maar waar niet heel veel toeristen naartoe gaan. Ik had me eigenlijk voorgenomen om even een paar dagen alleen te reizen, maar ik ben er inmiddels wel achter gekomen dat dat soms lastiger is dan gedacht. Voor je het weet ontmoet je weer nieuwe mensen en ach, dat is ook wel zo gezellig. Vooral omdat je dan juist ook wel eens andere dingen doet die je zelf niet zo gauw zou doen, en dat maakt het reizen alleen maar leuk. Dus raakte ik in de tuk tuk naar het busstation aan de praat met een jongen uit Oostenrijk en met hem reisde ik een aantal dagen door het noorden heen.

De omgeving van Nong Khiaw staat er vooral om bekend dat de natuur er zo ontzettend mooi is. En daar is echt geen woord over gelogen. Ik denk dat het tot nu toe de mooiste omgeving was waar ik ben geweest. De eerste dag dat we er waren huurden we een scooter om door de bergen te rijden (dat is dus zo’n dingetje dat ik zelf minder snel zou hebben gedaan). Omdat ik zelf nog nooit gereden had, sprong ik achterop. We reden richting Vieng Kham, zo’n veertig kilometer verderop en zouden eerst een grot bezoeken, die we uiteraard misten. Daarna reden we door verschillende dorpjes heen. Hier waren ze duidelijk geen toeristen gewend, want toen we op een gegeven moment een keer stopten, liep het halve dorp uit om ons te bekijken. Best ongemakkelijk, maar ergens ook wel heel gaaf. Vooral de kinderen vonden ons erg interessant.We besloten om een zak snoep te kopen en uit te delen. Dan zijn de kinderen niet zo bescheiden meer. En een plezier dat ze hadden! Superleuk om te zien. Na een aantal keer te zijn gestopt onderweg, en heel vaak begroet te zijn door mensen, kwamen we in een dorp aan dat helemaal versierd was met slingers en ballonnen. Maar ook werd de weg versperd door een lint met ballonnen. In eerste instantie begrepen we niet helemaal wat de bedoeling was, want de mensen daar hielden ons tegen en spraken uiteraard geen Engels. We kregen een of ander speldje van ze en moesten 2000 Kip betalen (+/- € 0,23). En toen mochten we weer verder. Ik heb jammer genoeg echt geen idee wat hierachter zat, maar het was wel interessant. We reden verder en vijf kilometer voor we in Vieng Kham aankwamen… kregen we een lekke band. Shit. Gelukkig waren we niet ver van dat dorp af en gingen we terug. Ik besloot de scooter te sparen en ging lopend terug. Na een paar minuten kwamen de mensen uit het dorp bij mij kijken of alles wel goed met me ging. Echt heel lief.De scooter was heel snel gemaakt en we konden zo weer verder. Bij Vieng Kham wilden we heel graag wat eten. We zagen een restaurantje met een paar Laotianen en dachten dat we daar wel wat konden krijgen. Dat kon ook, alleen hadden ze maar één gerecht en dat zat in een emmer. Angstvallig keek ik in de emmer: ingewanden. Het enige Engelse woord dat de eigenaar kende: duck. Hoeveel trek ik ook had, die bruine smurrie ging ik echt niet eten, dus hielden we het bij wat te drinken. Toen we net weg wilden gaan, kwam de vrouw van de eigenaar er opeens aan met eten voor de familie en met extra borden voor ons. We mochten mee eten van hun rijst met groenten. Veel beter! Na het eten reden we weer terug en nu vonden we de grot in elk geval wel.

De volgende ochtend beklommen we nog een heuvel om een kijkje te nemen bij een uitkijkpost. Vanaf hier had je een uitzicht van 360 graden en zagen we heel ver in de verte onze volgende bestemming: Mueng Ngoi. Het klimmen was echt zwaar. Ik weet niet of het aan de lucht lag, maar na tien meter was ik al moe. Poe! Maar het was het zeker wel waard. ’s Middags namen we een bootje naar Mueng Ngoi. Ik weet dat veiligheid niet altijd de hoogste prioriteit heeft in Laos, maar ik vind het nog knap dat het bootje niet kapotgeslagen is op de rotsen. Er wordt namelijk een klein houten bootje volgepropt met zo’n 16 mensen en die gaat dan de rivier op waarvan het water momenteel heel erg laag staat, dus de rotsen staken overal boven uit. En het bootje wiebelende vreselijk. Maar ook hierbij was de reis het weer waard. Mueng Ngoi is een fantastische bestemming. In het dorp zelf is niet bijzonder veel te doen, maar er hangt zo’n relaxte sfeer. Niemand maakt zich druk om iets en iedereen geniet. Er klinkt alleen maar muziek en gelach en iedereen leeft hier op de straat. Ik heb hier niets anders gedaan dan gewoon even relaxen en genieten van alles om me heen.Inmiddels ben ik aangekomen in Vang Vieng. Hier heb ik helaas nog niet echt veel kunnen doen, omdat ik het weer voor elkaar heb gekregen om voor de tweede keer voedselvergiftiging op te lopen. Dus ik zal hier waarschijnlijk een paar dagen rustig aan doen, voordat ik richting het zuiden vertrek. Ik zou in eerste instantie alleen in het noorden van Laos rondreizen en dan naar Vietnam gaan, maar Laos bevalt tot nu toe zo goed dat ik eerst naar het zuiden ga, en dan naar Cambodja.

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Roswitha 19 februari 2015 at 07:27

    Wat een avontuur! Erg leuk om te lezen.
    Wat gaaf dat het daar zo mooi is en wat apart dat veel toeristen daar dan toch niet heen gaan.

  • Reply Kirsten | Travelaar.nl 19 februari 2015 at 18:10

    Wat een onwijs mooie reis maak je! En wat een belevenissen al :) Laos hebben wij overgeslagen tijdens onze reis door Azië, maar hoop ik zeker nog een keer te mogen ontdekken! Prachtige foto trouwens, die met al die kindjes. So cute!
    Heel veel beterschap! Voedselvergiftiging is één van de vervelendste dingen die je kan hebben.. Hopelijk knap je snel op en je kun je weer verder genieten!

  • Reply Suzan 24 februari 2015 at 10:46

    Zo schattig, al die kindjes op een rijtje!

    Weer een leuk stuk om te lezen Daan!
    Hopelijk ben je inmiddels wat opgeknapt van je voedselvergiftiging.

  • Leave a Reply